، اروپا، روسیه، عربستان، و ترکیه هر یک از چه می خواهند؟

درخواست حذف این مطلب

                                                 اگر چه بشار اسد رئیس جمهور در جنگ داخلی کشورش با پیروزی هایی همراه بوده است اما این بدان معنا نیست که به سمت صلح حرکت می کند بلکه در حقیقت مناقشه در این کشور به دلیل که این قدرت های خارجی برای تامین منافع خود در میدان نبرد مشارکت دارند در حال افزایش است.                         

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (entekhab.ir) :

 ، اروپا، روسیه، عربستان، و ترکیه هر یک از چه می خواهند؟

مجله آتلانتیک در تحلیلی نوشت: در شب دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده از تصمیم خود در مورد استفاده از قدرت نظامی ( عادلانه) علیه اه تی برای تلافی اقدام رژیم در حملات شیمیایی مشکوک را اتخاذ کرد. اگر چه بشار اسد رئیس جمهور در جنگ داخلی کشورش با پیروزی هایی همراه بوده است اما این بدان معنا نیست که به سمت صلح حرکت می کند بلکه در حقیقت مناقشه در این کشور به دلیل که این قدرت های خارجی برای تامین منافع خود در میدان نبرد مشارکت دارند در حال افزایش است.

به گزارش «انتخاب»، در ادامه این مطلب می خوانیم: کریستوفر فیلیپس مولف کتاب نبرد و رقابت های بین المللی در خاورمیانه جدید بر این تاکید کرد که اگر شما به ادبیات جنگ داخلی نگاهی بیندازید متوجه حضور قدرت های خارجی می شوید که آن ها پایان دادن به جنگ داخلی را با مشکل روبرو می کنند زیرا که این قدرت ها تا زمانی که خواسته های آن ها برآورده نشود تمایلی برای ترک آن کشور ندارند. در طی هفت سال گذشته جنگ ما شاهد حضور کشورهای مختلفی بوده ایم که آن ها با هر گونه ابزار از طریق سربازان مزدور تا عملیات ویژه برای انتقال تسلیحات استفاده کرده اند. مناقشه در طی زمان پیچیده تر و خطرناک تر شده است و آینده اکنون تا حد زیادی در خارج از مرزهای آن تعیین می شود. اکنون پرسش این است که چه ی و چرا در مبارزه می کنند؟

ایالات متحده
دلیل حضور ایالات متحده در عمدتا برای مبارزه با بوده است. برای نمونه به اظهارات اخیر برت مک گرک فرستاده ائتلاف ضد بر این تاکید کرد: «هدف در مبارزه با است. این یت اصلی ما است و اکنون تمام نشده است و ما درصدد تکمیل این یت هستیم.» در کنار آن از منافع دیگر ایالات متحده می توان به مهار نفوذ ایران و همچنین مجازات برای استفاده از سلاح های شیمیایی هم ذکر کرد.

کریستوفر فیلیپس بر این تاکید کرد: « ایالات متحده در برای تامین منافع خود اهمیت های متفاوتی را در زمان های متفاوت دنبال کرده است و همین یکی از دلائلی است که چرا سیاست در تا حد زیادی ناموفق بوده است.» تا قبل از ظهور در سال 2014م. ایالات متحده صرفا به دنبال مهار این مناقشه بود زیرا تلاش های بین المللی برای حل و فصل این مسئله با ش ت همراه شده بود. اگر چه ت اوباما از برکناری بشار اسد حمایت می کرد ولی نسبت به ارسال تسلیحات یا کمک های مالی به گروه های مخالف شورشی تمایلی نداشت زیرا ترس داشت که این تسلیحات به دست گروه های گرا و جهادی های افراطی بیفتد.

در سال 2014م. باراک اوباما همچنین در مورد سلاح شیمیایی خط قرمزی را ترسیم کرد که استفاده رژیم از سلاح شیمیایی محاسبات وی را در مورد استراتژی در این کشور تغییر خواهد داد. اما هنگامی که در سال 2013م حکومت اسد از گاز سارین بر علیه غیرنظامیان استفاده کرد اوباما به جای کاربرد زور، با روسیه برای از بین بردن صرفا ذخایر سلاح های شیمیایی به توافق رسید.

دونالد ترامپ رئیس جمهور برای نخستین بار اخیرا گفت که نیروهای خیلی زود را ترک خواهند کرد در حالی که مشاوران نظامی وی در حال برنامه ریزی برای ارسال نیروهای بیشتربه هستند. زمانیکه وی اظهارات خود را بیان می کرد حضور نیروهای 2000 نفر است که بنا بر گزارش های خبری ، دونالد ترامپ درصدد وج آن ها در عرض شش ماه است. اما حملات شیمیایی مشکوک هفته ی گذشته باعث شد که دونالد ترامپ همانند سال گذشته حملات مشابه برای تلافی علیه رژیم انجام دهد. این بدان معنا است که ایالات متحده بار دیگر یت ضد تروریسم را در خارج از کشور توسعه داده است.

اروپا
کشورهای اروپایی مانند فرانسه و بریتانیا در به دلیل حضور دارند. سیاست های آن ها در تا حد زیادی با سیاست های ایالات متحده همخوانی دارد. برای نمونه آنها در روز در حملات تلافی جویانه علیه اسد به دلیل استفاده از سلاح های شیمیایی مشارکت داشتند. علاوه بر این اروپا همچنین با بحران پناهندگان هم دست و پنجه نرم می کند. این بحران ها پویایی و دینامیک های این قاره را با تغییر همراه کرده است و به موفقیت احزاب راست گرا در انتخابات این کشور به دلیل مخالفت آن ها با مهاجرت کمک کرده است. در این هفته جرارد آرواد سفیر فرانسه در واشنگتن در اظهاراتی تاکید کرد: « برای مقابله با تهدیدات ؛ برقراری ثبات و ایجاد یک گذار معتبر ضروری است. هدف غرب باید تعامل با روسیه، ترکیه و ایران برای تحول در باشد.» بنابراین هر دو کشور فرانسه و بریتانیا با اقدام نظامی علیه اسد به دلیل استفاده از سلاح شیمیایی مشارکت داشتند.

روسیه
روسیه برای حفظ بشار اسد از دست شورشیان ( گروه های تروریستی) و همچنین برای افزایش نفوذ خود در خاورمیانه در حضور دارد. مداخله نظامی روسیه در سپتامبر 2015م بقای بشار اسد را تضمین کرده است و وی توانسته است از این طریق کنترل بیشتری بر سرزمین دست پیدا کند. مناسبات روسیه با اسد به دوران جنگ سرد بر می گردد. میزبان تنها پایگاه هوایی روسیه در مدیترانه است( طرطوس). اما با توجه به ملاحظات فوق، ت روسیه همچنین نسبت به گسترش و رشد گروه های ی در کشورهای عربی جایی که هرج مرج جایگزین افراد قدرتمند شده است نگران است. شاید مهم ترین نقطه نظر در این مورد است که مناقشه بازگشت دوباره روسیه به جهان را نشان می دهد.

کریستوفر فیلیپس معتقد است: « آن چه که اکنون برای ولادیمیر پوتین مهم است استفاده از به عنوان دستورکاری برای نمایش قدرت روسیه همانند دوران اتحاد جماهیر شوروی که به یک بازیگر مهم و بزرگ در خاورمیانه تبدیل شده بود.» زا برگ تحلیلگر ارشد مسائل – فلسطین در گروه بحران بین المللی بر این تاکید کرد: « مسکو با تمام بازیگران مهم این مناقشه به جز روابط دارد.( ایران – - ترکیه و ). این کشور نقش فزاینده ای را در میانجیگری بین – ایران ایفا می کند که چه نوع حضور ایران در می تواند برای قابل تحمل باشد. تحلیل من این است که بیشتر این رویدادها ( واکنش با حملات نظامی علیه اقدامات ایران در ) تکرار خواهند شد. وی گفت: روسیه اکنون به یک موقعیت برجسته در داخل دست پیدا کرده است و اما این مشخص نیست که آیا روسیه از نفوذ خود برای اقناع اسد به توقف استفاده از سلاح شیمیایی علیه مردمش استفاده می کند یا خیر»

عربستان سعودی
عربستان سعودی در مناقشه از گروه های شورشی مخالف ایران حمایت می کند. آن ها مخالفان را به دلیل رقابت با ایران حمایت مالی و تسلیحاتی می کنند. این کشور از شورش اهل سنت علیه فرقه اقلیت اسد به عنوان فرصتی برای تبدیل از یک ت طرفدار ایران به ت مخالف ایران تلاش می کند. در این راستا ترکیه و قطر همچنین از این تحولات به عنوان فرصتی برای تبدیل به یک کشور دوست تلاش د بنابراین آن ها از گروه هایی که با اخوان المسلمین پیوند داشتند را حمایت مالی د. محمد بن عبدالرحمان آل ثانی خارجه قطر به خبرنگاران در واشنگتن در روز پنج شنبه گفت که اسد یک جنایتکار جنگی است که مستحق پیگرد قانونی است. وی خواستار فرایند دیپلماتیک در مناقشه شد چیزی که منجر به گذار قدرت می شود که این ایده بارها مطرح شده است. اما این اسد که بیشتر کشور را به دست آورده است، انگیزه زیادی برای پی گیری ندارد.


در مخالف ایران است. سالها مرز آن با آرام ترین مرز بوده است. هر چند که روابط آن ها با اسد و پدرش ضعیف بود. اما افزایش نفوذ ایران در را تهدیدی می داند که همواره برآن تاکید کرده است. آن ها هراس دارند که ایران دائم در بماند و سپس همراه با حزب الله در مرز با باقی بمانند و توانمندی های تهاجمی مانند انبارهای زیرزمینی بزرگ که می تواند در جنگ آینده با ت یهودی مورد استفاده قرار گیرد. در طول این مناقشه چندین بار به پایگاه های نظامی حمله کرده است. زا برگ تحلیلگر گروه بحران بین الملل به من گفت که تا چند ماه پیش امیدوار بود که ت ترامپ و عربستان سعودی موفق به وج حضور ایران از شوند. خواهان پذیرش اسد در قدرت است مشروط بر این که با حضور ایران در داخل این کشور همراهی نکند. زا برگ گزینه های را از حملات محدود تا جنگ تمام عیار سخن گفته است. وی گفت این جنگ دیگر بین با نیرو و نیست بلکه ایران و حزب الله و دیگران هم حضور دارند.

ترکیه
از ابتدای مناقشه، ترکیه به خاطر کردها در حضور دارد؛ آن ها به شدت با اسد مخالفت کرده بودند در حالی که وی قبلا متحد نزدیک ترکیه بود. ترکیه در این مناقشه از گروه های مخالف اسد از جمله گرایان حمایت کرده است. اما یکی از پیامدهای ناخواسته مناقشه و همچنین جنگ در عراق ظهور کردها بوده است. آن ها به سرعت به یکی از موثرترین نیروی مبارز در تبدیل شدند به در مبارزه علیه کمک د. برخی از کردهای با حزب کارگران کردستان که در داخل ترکیه فعالیت می کنند و از سوی آنکارا به عنوان سازمان تروریستی شناخته می شود همکاری می کند. با تصرف عفرین توسط کردها در ، ترکیه به سرعت نیروهای خود را به مرز فرستاد و توانست شهر عفرین را تصرف کند. عفرین در غرب رودخانه فرات قرار دارد که تحت کنترل روسیه است. آن همچنین شهر منبیج را هم تهدید کرده اند جایی که نیروهای همراه با شبه نظامیان کردها حضور داشتند. اکنون ترکیه به نظر می رسد به دلیل دشمنی نسبت به کردها از مخالفتش با اسد کاسته است.

این تنها قدرت های بین المللی در هستند. اگر چه در این تحلیل گروههای مختلف مخالف رژیم را نشان ندادیم اما قدرت های خارجی هستند که مرحله بعدی مناقشه را تعیین خواهند کرد. در این مناقشه مردم بیشتر بیشترین هزینه را خواهند پرداخت. فیلیپس در نهایت گفت: « حتی اگر جنگ پایان پیدا کند برای مدت زمان زیادی بی ثبات خواهد بود.»